chopper

posted on 27 Jan 2017 16:52 by ojisama

ตั้งแต่ "สตางค์" แมวตัวแรกและตัวเดียวในชีวิตตายไปเมื่อสิบปีก่อน เราก็ไม่คิดจะเลี้ยงสัตว์ใดๆอีกเลย

เรารับสตางค์มาเลี้ยงตั้งแต่เล็กๆ ตัวเท่าฝ่ามือ เป็นแมวที่ แม๊ว แมวอ่ะ 

ไม่มาคลอเคลีย ไม่มีการอ้อน มีแต่เจ้าของที่เป็นทาสแมวอย่างเราที่เข้าไปฟัดกับนางบ่อยๆ

คนเดียวที่นางยอมคือ แม่ ผู้ให้อาหาร ให้ข้าว ให้น้ำ พาไปหาหมอ ดูแลอย่างดี 

และนางก็จากไปอย่างสงบเมื่อวันที่แม่ไม่อยู่

 

นับแต่นั้นมา ความเสียใจนั้น ความทุกข์นั้น เรารูว่าเป็นยังไง ถึงไม่อยากมีห่วงผูกคออีก ไม่อยากต่อกรรมกับสรรพสิ่งใดๆ

.

.

แฟนเราอยากเลี้ยงหมา คุยกับเราหลายครั้ง แต่เราไม่เคยอนุญาต เพราะความรู้สึกนั้น 

แต่ครั้งนี้เราอนุญาต เพราะเค้าเหงา และถ้ามีน้องหมาอยู่กับเค้าคงคลายเหงาได้บ้าง

ติดตรงที่แฟนเราชอบอะไรที่หน้าตา เพื่อนเค้าเลี้ยงไซบีเรียน ฮัสกี้ นางชอบมาก อยากได้โดยไม่ศึกษาอะไรเลย

.

เรายอมให้เค้าเลี้ยง ไปรับมาด้วยกัน เป็นน้องไซสีน้ำตาลแดง อายุ 2 เดือน หนัก 3 โลนิดๆ ตัวเล็กกว่าพี่ชายนิดหน่อย แต่น่ารัก แฟนเราชอบมาก ตั้งชื่อว่า Chopper

 

ด้วยความไม่เคยเลี้ยงน้องหมามาก่อน ก็เปิดอ่านข้อมูลที่เกี่ยวกับไซบีเรียน พบว่า เป็นหมาที่หน้าโหดแต่นิสัยติ๊งต๊อง เป็นมิตรมาก 

และ chopper ก็ยังเด็ก น่ารักมากๆ ใครเห็นก็จะยิ้มและเข้ามาเล่นด้วยเสมอ

chopper ทำให้เราและคนที่ได้เจอมีความสุข มีรอยยิ้ม

 

เราเลี้ยง chopper ในออฟฟิส ถ้าเราอยู่บ้านไม่ได้ทำงาน ตอนกลางวันจะให้น้องมาอยู่กับเรา แล้วกลางคืนให้นอนที่ออฟฟิส 

ช่วงแรกนางร้องทั้งคืน จนคนข้างบ้านต้องปีนเข้ามาดูว่าน้องเป็นอะไรรึป่าว

 

รับ chopper ได้ 1 อาทิตย์ก็พาไปฉีดยา ตรวจปกติ น้องร่าเริง แข็งแรงดี อึฉี่วันละหลายเวลา ก็ปวดหัวอยู่เหมือนกัน แต่เพราะน้องยังเล็กก็ค่อยๆสอนไป

สัปดาห์ที่ 2 น้องกินข้าวได้น้อยลง ตัวผอมหรือยืดตัวไม่รู้ เราพาน้องมาถ่ายรูปด้วย ซึ่งก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือเท่าไหร่ กะว่าขุนให้แข็งแรงจะเอามาถ่ายใหม่ เพราะภาพที่ได้น้องผอมจัง

สัปดาห์ที่ 3 น้องไอบ่อยๆ แต่ไม่ถี่ เหมือนมีอะไรติดคอ เราไม่นิ่งนอนใจ รีบพาไปหาคุณหมอ หมอบอกว่าไม่ใช่กระดูกติดคอ แต่เป็นอาการของหลอดลมอักเสบ และจะขอตรวจเลือดด้วยเลยว่ามีพยาธิอะไรหรือไม่

ผลตรวจออกมาว่า chopper มีพยาธิในเลือด ซึ่งติดมาจากเห็บตัวที่มีไวรัส เราไม่สามารถป้องกันได้เลย นอกจากนี้ น้องยังมีภาวะโลหิตจาง และเม็ดเลือดขาวต่ำ ต้องให้ยาเช้าเย็น และนัดตรวจเลือดอีกครั้งสัปดาห์ต่อไป

รับกลับมาบ้านป้อนยาค่อนข้างยาก ผสมข้าวก็รู้อีก ยาไม่ต่อเนื่อง

จนวันนึงที่เรารับน้องมาที่บ้าน น้องดูอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด มีอาการเดินวน พร้อมส่งเสียงคราง เราเลยเสิจข้อมูล เจอว่าอาจเป็นหัดซึ่งลามไปสมองแล้ว เรารีบเอาไปหาหมอทั้งที่ยังไม่ถึงวันนัด

เจอหมอขอตรวจโรคหัดแล้วก็พบจริงๆ ขึ้นขีดเข้มทั้ง 2 ขีด เราทำใจแล้ว หมอก็แจ้งว่ารักษาตามอาการ ให้น้ำเกลือ ฉีดยากระตุ้นภูมิ อื่นๆ แต่อัตรารอดของหมาเด็กอยู่ที่ 10% เท่านั้น chopper ก็ยังเด็กมาก วัคซีนก็ยังได้ไม่ครบ เราเข้าใจ ถามหมอว่าอยู่ได้นานเท่าไหร่ หมอว่า 2 อาทิตย์ เราก็โอเคค่ะ

หมอให้ chopper นอนที่โรงบาล เราไปหาหมอบ่ายโมง เราอยู่กับน้องตลอด ขอเค้าว่าจะอยู่เป็นเพื่อนน้องก่อน จนกว่าโรงบาลจะปิด

น้องมีอาการซึม นอนตลอด ยืนไม่ค่อยไหว ยังกินข้าวได้กินน้ำได้ แล้วเราก็กลับ คุยกับน้องว่าสู้ๆนะ

กลางคืนเราคิดทั้งคืนว่าจะไปหาน้องดีไหม สงสารน้อง คิดถึงน้อง

ตอนเช้ากำลังจะไปหาน้อง ทางโรงบาลโทรมาบอกว่า chopper เสียแล้ว ...

 

ถึงจะทำใจไว้แล้ว แต่มันเร็วมาก เกิดขึ้นเร็วมาก เรายังไม่ได้ตั้งตัวเลย

 

มันยากมาก เราไปรับ chopper ที่ทางโรงพยาบาลใส่ถุงไว้ ฉีดสเปรย์ไว้ แต่เราก็ยังเห็นเค้าอยู่ ยังสัมผัสเค้าได้ แค่เค้าไม่มีชีวิตแล้ว

ทำใจไม่ได้อ่ะ 

อุ้มไป ร้องไห้ไปตลอดทาง เอา chopper ไปฝังในที่ที่มีทุ่งหญ้าให้วิ่งเล่น มีทะเลให้ดู หาที่ที่สวยที่สุด สงบที่สุดให้เค้า ...

.

.

.

ถึง chopper หนูเก่งมากนะลูกที่อดทนมาจนถึงวันนี้ ขอบคุณมากที่อยู่ด้วยกัน ถึงจะเป็นเวลาไม่นาน ยังไม่ถึงเดือนเลย แต่อยู่กับหนู ได้เห็นหนู ได้เล่นกับหนูมันมีความสุขมากจริงๆ

ยังมีอีกหลายที่ที่อยากจะพาหนูไปแต่ยังไม่ได้ไปเลยนะ หนูก็หนีไปเองก่อนแล้ว

หนูเป็นเด็กดีมากเลยนะครับ น่ารักมาก ไม่เคยโกรธหนูเลยนะ 

แล้วก็ขอโทษนะที่ดูแลไม่ดีพอ ทำให้หนูเป็นแบบนี้ 

รักหนูมากนะครับ chopper 

หลับให้สบายนะลูก

จะคิดถึงหนูเสมอครับ สัญญา

รัก